Teatrzyk radiowy „krzywe oko” przedstawia jednoaktówkę pt. „Ciemny lud wszystko kupi”.
Miejsce:
Spotkanie redakcyjne w siedzibie pewnej przodującej ogólnopolskiej telewizji komercyjnej, której nazwa zaczyna się na literkę T, a kończy na N. Pomiędzy nimi taka rzadko używana w języku polskim literka.
Ciepłe lato dobiegało końca. Dzieciaki taplały się w wodzie. Starsi wygrzewali cielska na rozgrzanym piasku. Jedzenia było w bród. Spokojnie czekaliśmy zimy.
Od rana była łaźnia. Słońce grzało niemiłosiernie. Grzebaliśmy w aucie z kumplem. Przytelepał się sąsiad spod piątki z piwem w ręku.
- Pochwalony. Pewnikiem czwóreczka będzie – rzucił patrząc w niebo.
- e tam, na moje oko trójeczka – rzucił gruby.
-Panie prezydencie, przepraszam, że przeszkadzam…
- Co jest Wilson?
- List przyszedł
- List? A kto jeszcze listy wysyła w epoce Internetu?
Czytaj więcej…
Przed nami demonstracyjnie przedefilowała panna, falując rozłożystym zadem.
- Fiu fiu, dupencja pierwsza klasa – zagwizdał młody.
- Niezłe szynki – potwierdził grubszy. – I duże niebieskie oczy – westchnął lubieżnie.
Czytaj więcej…
No święto dziś, nie? Leżę se więc do góry brzuchem i mam wszystko w arschlochu. Nikogo nie muszę bić. Niemcy daleko. W nocy napadało ze dwa metry białego gówna. Tylko durny by się snuł po dworze.
Ten spod piętnastki parł na przedzie. Wiadomo. Młode nogi. My wlekliśmy się w tyle. Sanie były cholernie ciężkie. Lodowata noc. Księżyc szczerzył się bezwstydnie.
Przygotowania trwały od paru dni. Pobieranie krwi, badanie USG, testy płodności. – Już najwyższa pora – powiedziała żona – pora na barabara.
